در دره‌های کوهستانی ناهموار و تنگه‌های جنوب شرقی لهستان، ورود یک رئیس جدید و همسرش به عاملی برای شروع خشونت‌ها تبدیل می‌شود.

یک کشیش و مردم‌شناس از گوشه‌ای دورافتاده در لیتوانی قرن نوزدهم بازدید می‌کند، جایی که آداب و رسوم عامیانه مرتبط با گذشته بت‌پرستی منطقه هنوز بر مردم تسلط دارد.

سه داستان مجزا که زندگی روزمره و پرتنش دوران اشغال را از دریچه چشم کودکان به تصویر می‌کشد. در «در جاده»، دو شخصیت اصلی در درگیری‌های ماه سپتامبر گم شده‌اند: یک پسر جوان و سربازی که اسناد بی‌ارزش واحد از هم پاشیده‌اش را حمل می‌کند. در «نامه‌ای از اردوگاه کار اجباری»، قهرمانان داستان پسران جوانی هستند که در سختی‌های دوران اشغال به مادرشان کمک می‌کنند؛ گنجینه آن‌ها اونیفورم افسری متعلق به پدرشان است که در اردوگاه اسیران جنگی نگهداری می‌شود. در «قطره خون»، آلمانی‌ها مجموعه‌ای از ویژگی‌های نژاد آریایی را در قهرمان این داستان پیدا می‌کنند؛ دختر بچه‌ای یهودی که در یک یتیم‌خانه پنهان شده است.